öykü

ay büyüdü...

88884AA5-3DDA-44EC-A490-C0FDEBF53CAE
Written by Sule Gedikli

…Kız irkildi. Devasa bir köpük karşısında aciz kalmıştı. Aralanmış pencere önünde bir küçülüp bir büyüyen koca yaratık kızın korkusunu hissetmiş olacak ki aniden dile geldi. “ Sen” dedi köpük.  “Benim kim olduğumu biliyor musun?” Konuşan bu şeffaf şey karşısında iyice paralize olan kız bir müddet cevap veremedi. Şaşırsın mı, korksun mu bilemedi. Bedenini yokladı, kolunu cimcirdi.  Her şey normal gibiydi.  Çoğu hemcinslerine göre cesur sayılırdı ama daha önce hiç böyle hissetmemişti. Gözü bir yerden ısırıyor gibiydi. Düşündü, taşındı ama bulamadı.  Öğlen vakti alışveriş için evden ayrılmıştı. Arkadaşlarıyla laflayıp bir şeyler yerdi belki. Ama sonrasını hatırlayamıyordu. Öte taraftan köpük bir büyüyor, odanın tavanına kadar yükseliyor,  sonra hafif bir rüzgarla hemen küçülmeye başlıyordu. Ne garip bir karşılaşma diye düşündü kız. Bir kez çok konuşan bir çekirge faresine denk gelmişti. O kadar çok konuşuyordu ki  karnını doyurmaya fırsat bulamadan yeni avladığı akrebin iğnesine kurban gitmişti. Ama bu başka bir şeydi. Titrek bir sesle “Hayır…” diyebildi sadece. Tersini mi söylese iyiydi, bilemedi. Konuşan şeyin ağzı olmadığını fark etti. “Tanıyamaman çok normal. Çünkü olduğum gibiyim. Farklı bedenlerde her yerdeyiz aslında. Ben başka bir vücuda ihtiyaç duymuyorum. Olduğum gibi görünmek hoşuma gidiyor. ” dedi köpük. Kız şaşırdı. Ses samimiydi. Korkusunu unutuverdi, rahatladı. “Adın ne?” diye sordu kız. “Benim muhtelif isimlerim vardır. Beklentiye göre seslenilir bana.” dedi köpük. Kız meraklı bakışlarla bir yandan onun gözlerini ve ağzını arıyordu. “Bu aralar farklı bir arayış içine girdim açıkçası” diye devam etti köpük. “Farklı bir şeyler ister oldu gönlüm. Yeterince büyüdü ruhum. Her şey yolunda şansıma. Diyorum ki orijinal bir ilgi alanı yaratmak lazım. Aklına bir şey geliyor mu?” Kız bu sözler karşısında bocaladı, bir yandan da düşündü. “Mevsim değişti.” diyebildi sadece. “Yani, farklı kombinler deneyebilirsin tabii.” dedi birden. Ama bir garip hissetti. Bu düşüncesi kendi aklından çıkmamıştı sanki. Ellerini açıp avuçlarına baktı. “Evet, mevsim değişti.” dedi köpük bir kahkaha atarak. “Havalar yavaştan serinlemeye başladı. Ağaçlar yenileri gelsin diye eski yapraklarını attı atacak. Her varlık için bir dönüşüm hazırlığı var aslına bakarsan.” diyerek devam etti. Açık pencereden esen tatlı sonbahar rüzgarı biraz daha eritti köpüğün hacmini. Bu sözler kızın hoşuna gitti, kendini daha rahat hissetti. “Sonbahar bakımı şart tabii, daha koyu renkler gerek.” dedi gayri ihtiyari. Tekrar bir kahkaha sesi geldi köpükten. Kız yarı şaşkın eşlik etti gülerek. Bir taraftan da muhatabıyla göz göze gelememekten rahatsız oluyordu. “Sizi göremiyorum.” dedi kız. “Bu çok önemli mi?” diye sordu köpük. “Sesimi duyuyorsun, yetmez mi?” Kız daha çok meraklandı. Nezaketsizlik olabileceği ihtimaline pek aldırmadan, “Nesin sen?” diye çıkışıverdi. Sesindeki istifi hiç bozmayan köpük gayet sakin bir şekilde,  “Mutasyona uğramış varlıklarız biz. Sevgisizlik ya da fazla ihtimamdır çoğunlukla sebebi. Şükürler olsun ki rahmetli anneciğim beni hep prensesim ya da erkeğim diye severdi.  Böyle büyüdüm ben. Mamafih aksi nitelendirmelere tahammülüm pek yoktur. Rica ediyorum kibar olalım. Bu arada şu pencereden gelen rüzgar bir hayli eksiltti beni. Arada gıpta eder misin bana? Dile getirmene gerek yok, hissetmen yeterli.”

 

Kız utanarak “Afedersiniz…” diyebildi. Hafif bir korku tekrar belirdi içinde. Bu samimiyete kanmamalıydı. “Ben anlayamıyorum, özür dilerim. Takdir edersiniz ki ilk defa başıma geliyor ve garip hissediyorum. Buraya nasıl geldim bilmiyorum. Siz biliyor musunuz?” diye sordu kız. “Tek bildiğim buraya kendi isteğinle geldin. Kapıyı çaldın ve ben de açtım. Seni tanımıyorum.” diye cevap verdi köpük.

 

“ Peki ya senin adın nedir?” diye ekledi. “Biraz kendinden bahset.” Tekrar gülümsedi kız. Kendini anlatırsa iyi niyetini gösterebilirdi. “Benim adım…” derken durakladı. Adını unutuvermişti.  “Benim adım…” Birden sıkıntı kapladı içini. Kendini bomboş, yapayalnız hissetti,  bayılacak gibi oldu.  Açık pencereden şiddetli bir rüzgarın içeri girmesiyle karşısındaki o devasa köpük hemencecik darmadağın oldu.  Odanın ortasında tek başına kalan kız, “Benim adım var!” diye haykırdı insiyaki bir şekilde…

About the author

Sule Gedikli

Leave a Comment